Handen omhoog is harder spelen

Zo doe je het

1. De tekens afspreken
   Hand omhoog is harder, hand omlaag is zachter, een vuist betekent meteen stil en een hand die heen en weer gaat is sneller spelen. Doe ze een keer voor terwijl je het uitlegt.
2. Even droog oefenen
   Geef elk teken één keer en kijk of je kind meteen reageert. Nog geen liedje, alleen controleren of de tekens duidelijk zijn. Dit kost je hooguit een halve minuut.
3. Nu een echt stuk
   Je kind speelt met de lepel op de pan of zingt een bekend liedje. Jij dirigeert er ongeveer een minuut doorheen met de tekens en gooit er af en toe onaangekondigd de vuist in.
4. Rollen omdraaien
   Vanaf nu is je kind de dirigent en speel jij. Doe precies wat de handen zeggen, ook als je binnen vijf tellen van fluisteren naar keihard moet. Daar is het hem natuurlijk om te doen.
5. Vuist betekent einde
   Spreek af dat het stuk klaar is als de dirigent de vuist maakt en die even vasthoudt. Daarna buigen jullie allebei, en dan volgt hoogstwaarschijnlijk het verzoek om nog een keer.

Ollie houdt zijn hand hoog in de lucht en roept boven de herrie uit:

“Harder! En nu vuist. Stil, hè, echt helemaal stil.”